Van wieg tot wieg

Van wieg tot wieg is een reactie op "van wieg tot graf", wat wil zeggen dat er iets gemaakt wordt dat maar een beperkte levensduur heeft en dat de materie niet meer aan de aarde kan teruggegeven worden. Van wieg tot wieg wil zeggen dat er iets gemaakt wordt dat altijd opnieuw kan gebruikt worden, maar misschien niet altijd in dezelfde vorm en zelfs als het totaal versleten is, kan de materie wel aan de aarde teruggegeven worden.

Voorbeeld van wieg tot graf: een plastieken draagtas. Normaal krijg je zo'n draagtas in de winkel. Thuis gebruik je die plastieken draagtas meestal in de vuilemmer. Zo komt ze in het beste geval terecht in de verbrandingsoven. Als ze in het milieu terechtkomt, geraakt ze meestal wel gescheurd, maar ze blijft aanwezig. Op de oceaan drijft er een afvalvlek met plastieken dingen die niet afbreken. De vlek is zo groot als een continent. Niemand weet er blijf mee. Als de plastieken zak toch afbreekt, is dat in hele kleine stukjes en die kleine stukjes zijn schadelijk als je ze inademt of als ze in het grondwater terechtkomen.

Voorbeeld van wieg tot wieg: een katoenen laken. Als het laken dikwijls gebruikt wordt, verslijt het. Op de duur kan er zelfs een gat in komen, zeker in het midden, waar wij op liggen. De zijkant is niet kapot. De goede stukken van het laken kun je nog gebruiken om iets anders te maken, zoals een kussensloop of een keukendoek of een overtrek voor de strijkplank. Als die dingen op hun beurt verslijten, kun je er repen van scheuren en daarmee een tapijtje weven of gebruiken als vulling voor een kussen. Als die dingen verslijten kan het niet veel kwaad als ze in het milieu terechtkomen.

Natuurlijke materialen zoals hout, papier, katoen, wol doen geen kwaad aan het milieu. Materiaal dat alleen met veel bewerkingen gemaakt werd, zoals petroleumproducten, plastiek en kunstvezels, kunnen wel schadelijk zijn. Denk maar eens hoeveel milieu- en natuurschade er is als er een tanker met ruwe olie lekt of breekt op zee.